پشتیبانی مشاورهای در نقطهای که باید تصمیمی گرفته شود
کار حول تصمیمها سازماندهی میشود، نه حول خدمات از پیش تعریفشده. حوزههای تصمیمی که در ادامه آمدهاند، نقاطی هستند که همکاریها معمولاً از آنها آغاز میشوند. برخی مشتریان فقط به یکی از این حوزهها نیاز دارند و برخی به بخشهایی از چند حوزه. هیچ مرحلهای نیز مشتری را به مرحله بعد متعهد نمیکند.
ارزیابی، ساختاردهی و آزمون، سه خدمت جداگانه برای انتخاب نیستند؛ سه زاویه از یک همکاری واحد هستند و بیشتر تصمیمها به بیش از یکی از آنها مربوط میشوند.
نحوه رسیدن این کار به پاسخها ــ از طریق گفتگو با اپراتورها و خریداران، مشاهده میدانی، اطلاعات درخواستشده از طرفهای مرتبط و دادههای خود مشتری ــ در صفحه روند همکاری مشاورهای توضیح داده شده است. بخش زیادی از اطلاعات تعیینکننده این سؤالها محرمانه یا ناشناخته نیست؛ به زبان فارسی، در تعاملهای حضوری و در جزئیات عملیات نگهداری میشود و بهندرت همان تصویری است که به یک تیم بازدیدکننده ارائه میشود.
دامنه همکاری
خلاصهای از نحوه کار
هر همکاری متناسب با یک تصمیم باز تعریف میشود و کارمزد و زمانبندی آن پیش از آغاز کار مورد توافق قرار میگیرد.
ارزیابی
آیا مبنایی برای ادامه وجود دارد؟
- ارزیابی ورود به بازار — برای تولیدکنندگان: آیا ورود با این محصول و در این مقیاس منطقی است؟ این ارزیابی با یک توصیه مستدل و مشخصکردن شرایطی پایان مییابد که در آنها منطق ورود دیگر پابرجا نمیماند.
- ارزیابی برقیسازی ناوگان — برای صاحبان و اپراتورهای ناوگان: آیا برقیسازی با نحوه واقعی فعالیت ناوگان تناسب دارد؟ این ارزیابی مشخص میکند کدام بخشهای ناوگان از برقیسازی پشتیبانی میکنند و کدام بخشها هنوز آمادگی آن را ندارند.
- تناسب محصول و بازار — آیا یک وسیله نقلیه مشخص با استفاده تجاری در این بازار تناسب دارد؟ ارزیابی بر چرخههای کاری واقعی و عملکرد مدل و تأمینکننده آن در مقیاس و در بازارهای دیگر استوار است.
- ارزیابی سرمایهگذاری و فرصت — برای سرمایهگذاران و بازیگران اکوسیستم که در حال بررسی نقشی در یک پروژه مشخص هستند. این ارزیابی، آمادگی پروژه، تعهدات واقعی آن نقش و محل قرارگیری ریسک و مسئولیت را بررسی میکند و با توصیهای برای ادامه، ادامه مشروط، محدودکردن نقش، تأخیر یا عدم مشارکت پایان مییابد.
کدام فرض، اگر نادرست باشد، تصمیم را تغییر میدهد؟
ساختاردهی
برای اینکه این مدل جواب دهد، چه چیزهایی باید در جای خود قرار داشته باشند؟
- امکانسنجی تجاری و عملیاتی — آیا مدل تجاری و عملیاتی پیشنهادی بهعنوان یک سیستم واحد عمل میکند و برای پابرجاماندن آن چه شرایطی لازم است؟
- ارزیابی شریک و مونتاژکار — آنچه یک شریک واقعاً میتواند ارائه دهد، در برابر آنچه قرار است بر آن تکیه شود. این ارزیابی بر اطلاعات درخواستشده از شریک، بازدید از عملیات او و گفتگو با طرفهایی که با او کار کردهاند ــ از جمله مشتریان، تأمینکنندگان و تعمیرگاهها ــ متکی است. دسترسی به بازار، توان عملیاتی، قدرت مالی و جایگاه محلی نیز بهصورت جداگانه بررسی میشوند. آنچه در محل قابل تأیید باشد، تأیید میشود؛ آنچه قابل تأیید نباشد ــ که اغلب شامل قدرت مالی یا ساختار مالکیت است ــ صریحاً بیان میشود، نه اینکه استنباط شود.
یک مدل زمانی کامل است که مشخص باشد در صورت بروز مشکل، هر مسئولیت بر عهده چه کسی قرار میگیرد. مسئولیتهایی که هنوز تعیین نشدهاند، معمولاً همان مسئولیتهای دشوارترند.
آیا مدل پیشنهادی به این دلیل جواب میدهد که مسئولیتهای آن روشناند، یا به این دلیل که مسئولیتهای دشوار هنوز مشخص نشدهاند؟
آزمون
پیش از مقیاسگذاری، چه چیزی هنوز باید اثبات شود؟
- طراحی و اعتبارسنجی پایلوت — برای آزمودن یک عدمقطعیت واقعی که پس از ارزیابی باقی مانده است. این کار مشخص میکند پایلوت باید چه چیزی را اثبات کند و شرایط واقعبینانه، خط پایه، چارچوب شاخصها، الزامات شواهد و آستانههای مقیاسگذاری یا توقف را تعیین میکند. پس از اجرای پایلوت، دادهها بازبینی و اعتبارسنجی میشوند و کار با توصیهای درباره مقیاسگذاری یا عدم مقیاسگذاری پایان مییابد.
چه نتیجهای باعث میشود تصمیم بگیرید مقیاسگذاری نکنید؟
شروع با تصمیم
ممکن است تصمیم از قبل روشن باشد یا سؤال هنوز در حال شکلگیری باشد. ممکن است این تصمیم بخشی از پروژهای در حال اجرا باشد یا به پایلوتی مربوط شود که به طراحی یا ارزیابی نیاز دارد. هدف گفتگوی نخست این است که تصمیم مشخص شود، بخش مرتبط از کار تعیین شود و روشن شود آیا یک همکاری مشاورهای مشخص میتواند مفید باشد.